کنار دوستم نشستهام و دارم به آلبالوپلو خوردنش نگاه میکنم و در حالی که خودم دارم تایپ می کنم. کلا اوضاع خیلی جالبه... امروز یه ایمیل جالب به دستم رسید: با سلام با توجه به روند پیشرفت، گزارش و مستند سازی پروژه کارآموزی شما، تصمیم بر این شد که کارآموزی این تابستان شما را ما قبول در نظر نگیریم. با تشکر و آرزوی موفقیت حیف که نمیشه بهششون در جواب گفت: (( استاد عزیز... نمی دونی که من همین الآن دارم توی یه شرکت کار میکنم و حقوقی تقریبا دو سوم حقوق شما رو در حالی میگیرم که هنوز لیسانسم رو نگرفتم، و تو هر جمعی که میرم بهم میگن آقای مهندس، در حالی که جنابعالی

به نام نامی او، خدای بزرگ، خالق عشق، خالق نفرت و خالق قلم... کنکور رو بخون، میری دانشگاه تموم میشه این بدبختی کنکور خوندن! راحت میشی! والا مااَم همینجوری فکر میکردیم به خدا! اما اومدیم دانشگاه و بعدش چی شد؟! تموم شد! خوشبختی، دوران شیرین نوجوانی، دورانی که تو دبیرستان زنگ تفریح تو حیاط پشتی مدرسه با ع.ر. و الف.ح. جمع می شدیم و صحبت می کردیم و در حالی که الف.میم. تو پینگ پنگ به صورت بسیار حرفه ای حریفاش رو می برد نگاش می کردیم، تموم شد و رفت... سالن مطالعه دبیرستان که تا سال پیش دانشگاهی پاتوقمون بود و سال پیش دانشگاهی جایی بود که توش درس می خوندیم هم فراموش

این را همین الآن می نویسم... ساعت 12:59 دقیقا از صبح، در حالی که فردا ساعت 9:15 کلاس دارم! یهویی... امروز بعد از مدت ها، که البته این "مدت ها" به سه ماه تابستان اشاره می کند، مجددا به دانشگاه بازگشتم، تا آخرین سالی که امید است در انتهای آن مدرک لیسانس خود را از این مکان "عجیب اما واقعی" بگیرم را شروع کنم! اولین کلاسم ساعت 7:45 برگزار شد، و تو چه می دانی کلاس هفت و چهل و پنج یعنی چه؟! یعنی آن هنگام که چشمان دانشجو می سوزد و فضا به چرخش در می آید. نور اتاق وحشیانه سوسو می زند و گوش ها سوت می کشند... 1 ساعت تمام کلاس را تحمل کردم... کلاسی که منِ دانشجوی الکترونیک دیجیتال با